Foam!

Vrijgezel in Den Haag 070 Online magazine LEUK!070 L

Guus ontmoette ik in een Haags café op de Grote Markt. We raakten bij toeval aan de praat. Hij kwam uit Noord-Holland en was net als ik samen met collega’s op stap. De hele avond hebben we staan praten. En vooral veel gedronken. Guus werd steeds leuker.

Dat we niet wisten waar onze collega’s op een gegeven moment gebleven waren, maakte ons niet veel uit. Net voor sluitingstijd wisselden we telefoonnummers uit en spraken af dat we elkaar snel zouden bellen.

Kater

Met een bonkend hoofd werd ik de volgende dag wakker. Jammer dat je altijd zo gestraft moet worden voor te veel drank op. Ik vond het briefje met zijn telefoonnummer naast de wc-pot in de badkamer. Geen idee hoe het daar terecht gekomen was.

Omdat ik niet wanhopig over wilde komen, besloot ik om vóóral niet als eerste te bellen. Dus wachtte ik geduldig af (mijn mobiel de hele dag in het zicht en de ringtone op luid).

Waar waren we gebleven?

Twee dagen later belde hij. Ook aan de telefoon vond ik hem nog leuk. Gelukkig. We besloten een week later af te spreken. In de week die volgde stuurden we elkaar de hele dag door berichten. Ik kon niet wachten tot we elkaar weer zouden zien.

Onze date was meer dan gezellig. Alsof we elkaar al jaren kenden: we gingen gewoon weer verder waar we die avond op de Grote Markt waren geëindigd. Na een high tea in het Kurhaus en een borrel en diner op het Plein, liep ik mee naar zijn auto.

Kaakstoot

Het werd een onhandig afscheid. Het hengsel van mijn tas dat ik in mijn hand hield, wilde ik nonchalant en vooral ongemerkt om mijn schouder hangen om mijn handen vrij te hebben. Ongemerkt werd het allerminst, nonchalant zeker: ik stootte met mijn elleboog in zijn gezicht en stond van schrik op zijn voet waardoor hij tegen zijn portierdeur viel. Ik kon wel door de grond zakken!

Hij barstte in lachen uit, gaf mij snel(!) een zoen en stapte in zijn auto. Dit was het dan, dacht ik. Toen ik in bed lag, kreeg ik een bericht van hem. Hij had het fantastisch gehad en vond het afscheid heel grappig. En of ik zin had binnenkort bij hem thuis af te spreken. Opgelucht viel ik in slaap.

Twee weken later reed ik weg uit mijn Haagse comfort zone richting Noord-Holland…

Spa

Het bleek dat Guus niet onbemiddeld was. Groot huis, smaakvol ingericht en van alle gemakken voorzien. Ik kreeg de neiging door het huis te rennen. Of te huppelen. Naakt of met een lendendoekje om. De grote badkamer nodigde uit tot een avondje spa.

Ik wist niet dat een man zo veel dure en luxe verzorgingsproducten kon hebben (of was het achtergelaten?). Producten waar ik een aantal maanden voor zou moeten sparen. Zo trof ik in de douchecabine met jet streams een facial cleansingcrème van La Prairie aan. Pour l’homme. Ik heb mijn hele lichaam ermee ingezeept.

‘Ordinaire’ bodylotion

Nu heb ik de gewoonte heel heet te douchen. Eigenlijk te heet. Dus moet ik mij na afloop altijd insmeren met een bodylotion. Anders krijg ik jeuk. Ondanks de collectie die ik in de badkamer aantrof, kon ik zo snel geen après-doucheproducten vinden. Na alle kastjes geïnspecteerd te hebben, vond ik een ‘ordinaire’ bodylotion. Het voelde wat stroef aan, maar ik smeerde mij er driftig mee in.

Beer can chicken

Omdat Guus vond dat ik wel wat ontspanning kon gebruiken (huh, zag ik er zo moe uit?), had hij de volgende dag een verrassing voor mij. Ik moest vooral niet veel vragen en in de auto stappen. Zwijgend nam ik naast hem plaats.

Aangezien het winter was, stond de stoelverwarming op de hoogste stand. Het voelde in eerste instantie comfortabel, maar na 5 minuten kreeg ik het gevoel dat mijn onderkant langzaam aan het wegschroeien was. Het deed mij denken aan het gerecht Beer Can Chicken. De stoelverwarming koelde niet snel genoeg af nadat ik het op de laagste stand had gezet. Half staand en met mijn handen op het dashboard voor enige grip, reden we naar dé verrassing.

No happy end, no happy end!

We stopten bij een villa in een afgelegen gebied. Op mijn gemak was ik niet. Naast de deur stond in een koperen plaquette gegraveerd: ‘Happy life, Happy Zen’. Bij binnenkomst werden we verwelkomd door 2 Aziatische dames. Ik werd wat onrustig. Kregen we een yogales, lessen in tantra of een workshop Japanse bloemsierkunst? Ik stond op scherp.

Vervolgens moesten we ons uitkleden. O.k.. Maar nu even duidelijkheid graag! Wat ging hier gebeuren? Guus verzekerde mij dat ik mij vooral geen zorgen hoefde te maken. Uiteindelijk werd het duidelijk: een massage. Just that. Goh, wat een ‘opluchting’. Het enige dat door mijn hoofd ging was: ‘no happy end, no happy end’.

Only the back!

Ik moest een grote papieren slip aantrekken en op mijn buik gaan liggen op een tafel. Ik weet niet hoe vaak ik heb gezegd: ‘Only the back, only the back’. Ik denk dat ze het begrepen. Met mijn hoofd in een gat in de tafel voelde ik mij totaal overgeleverd. Als een net gevangen vis op gedroogd gras aan de kant van de sloot. Het enige wat ik kon zien was 4 bewegende voetje

Guus kreeg een tafel aangewezen achter een scheidingswand van rijstpapier. Waarom moest hij achter dit wandje? Na 5 minuten hoorde ik hem snurken. Ik was gerustgesteld. Er werd een fles olie leeg geknepen op mijn rug en benen. De massage kon beginnen.

Happy foam

Het duurde even voordat ik kon ontspannen, maar ik moest toegeven dat het goed aanvoelde. Ik viel bijna in slaap. Na 45 minuten was het feestje voorbij. Ik hoorde het afscheuren van keukenpapier op een rol. Blijkbaar moesten ze even wat deppen voordat ik mijn kleren weer aan kon trekken. Maar ze bleven deppen! Vreemd. “You foam”, zei een van de dames.

Even voor de duidelijkheid: als ik ‘foam’ is er iets niet goed. Er werd een tweede keukenrol aangebroken. Het stopte niet. Ze haalden er een collega bij. Met zijn drieën begonnen ze hardhandig mijn rug en benen schoon te vegen. Eerst rustig, toen harder. Ontspannend was het niet meer. Na 10 minuten, dat een eeuwigheid leek te duren, was ik ontfoamd.

Wat hadden ze voor spul uit die fles gespoten? “You good?”, werd er gevraagd. Mwah, niet echt. Maar wat hadden ze gebruikt? Ik kreeg geen antwoord.

Ik kleedde mij aan en haalde Guus uit zijn snurkpartij. “He no foam”, zei een van de masseuses. “Natuurlijk”, dacht ik. Híj niet. Snel betalen en wegwezen. De dames bleven maar buigen en goodbye roepen. Good riddance.

We reden weer terug naar zijn huis. De autostoel was inmiddels afgekoeld, maar mijn hele rug en benen brandden. Ik wist niet hoe snel ik naar de douche moest rennen. Na een jet stream douchebeurt, droogde ik mij af. Ik greep naar zijn bodylotion. Ineens zag ik het: FA-douchegel voor de ‘Ultieme Spa-Experience ónder de douche’!

Vind jij deze column ook leuk? Laat de schrijfster dat dan weten door haar column te ‘liken’ en te ‘delen’ met de onderstaande buttons. Een spontane reactie plaatsen mag natuurlijk ook altijd. Graag zelfs. – Alvast bedankt!

Vrijgezel in Den Haag 070 Online magazine LEUK!070 XSmmAnoniem – Onder het pseudoniem Langsdekust. schrijft een single moeder over haar leven en ervaringen op het gebied van dating. In Vrijgezel!070 neemt ze je mee in het leven van een Rijswijkse vrijgezel en vertelt haar soms hilarische datingervaringen. – Contact: dat houden we liever geheim. 😉

Leuk!070

Add your Biographical Info and they will appear here.

1 Reactie

Laat een reactie achter