Geniet en leef nu

Doris Furcic reis blog column LEUK!070 online magazine Den Haag en omstreken L

“Colombia is het mooiste land van heel Zuid-Amerika!”. Ongeveer in die woorden, maar dezelfde boodschap erin verpakt, vertelden veel backpackers aan mij welk land op hun nummer 1 stond. Met opgetrokken wenkbrauwen en een vraagteken in de lucht, vroeg ik: “Waarom dan?” en de reactie die ik terugkreeg was: “Het zijn dé mensen!”.

Ja, wat bedoelen ze dan, denk je?

Ik keek ze glazig aan, want ik begreep het niet. Ze probeerden het uit te leggen, maar duidelijke woorden kwamen er niet uit. Maar nu ik al twee maanden door Colombia rondreis, begrijp ík het. Hartverwarmende, blije mensen die je aankijken met een gemeende glimlach. Dat is wel even wat anders dan wanneer je in 070 op straat loopt.

Goedemorgen chagrijn

Als je door de Haagse straten en omgeving ronddwarrelt, dan merk je dat de meesten gehaast elkaar voorbij lopen. Met een strak gezicht lopen ze naar hun doel: een tram, werk of ontmoetingsplek bijvoorbeeld. Bots je per ongeluk tegen iemand aan, dan ontvang je een nijdig gezicht of een boze opmerking van de ander terug. Goedemorgen, chagrijn.

In Colombia ‘zien’ de mensen jou. Het maakt niet uit of je in een grote stad, dorp of gehucht bent, wandelend op straat, onverharde weg of in de natuur. Als de Colombianen iemand onderweg tegenkomen, kijken ze je aan en zeggen met een warme glimlach “Buenas!”. Grote kans dat de Spaanse vraag of alles o.k. met je is erop volgt.

En nee, geen retorische vraag. Ze horen graag het antwoord.

Mooi praatje

Reageer je terug met “Bien, y ustedes?”, dan krijg je een terugkoppeling en een bedankje. Voor je het weet heb je een mooi praatje met een wildvreemde Colombiaan op een gecementeerde weg, paardenpad of in de bosjes.
Doe je dat met je voorbijgangers in 070, verwacht een verward gezicht, in hun hoofd afvragend waar ze je ergens van kennen of wat je in vredesnaam van ze moet.

Slechts een half jaar geleden hebben de Colombiaanse overheid en guerrillabeweging FARC een nieuw vredesakkoord getekend. Na een burgeroorlog van 52 jaar wordt het weer vrede in Colombia. In die tijd zijn er honderduizenden (exact aantal is onbekend) mensen vermoord, verdwenen, ontvoerd, gemarteld, verkracht inclusief drugs en bomaanslagen. Kun jij je voorstellen hoe dat was?

Geweld en trauma

Doris Furcic reis blog column LEUK!070 online magazine Den Haag en omstreken 11SJe ziet sporen van het geweld in Colombia. Waar je ook bent, elk raam, elke deur is voorzien van tralies. In de ogen van de Colombianen zie je het leed. Trauma’s dienen verwerkt te worden. Maar ze denken liever niet meer aan het verleden. Juist door deze gruweldaden genieten ze optimaal van het nu, ze maken ruimte voor blije en mooie momenten, met amor, cariño en (salsa) dansen erop los.

Nadenkend over de Hagenaars en Hagenezen die onze straten bewandelen, vraag ik me daadwerkelijk af of zij genieten van het nu. Niet alleen als ze de straten bewandelen, maar überhaupt in het leven.

De Colombianen geven een goed voorbeeld. Laat het verleden los, heb lief, maak je geen zorgen en gebruik je zintuigen. Zie, hoor, ruik, proef en voel. Zie de mensen op straat.

Geniet en leef in het nu!

Vind jij deze column ook leuk?  Laat Doris dat dan weten door haar column te ‘liken’ en te ‘delen’ met de onderstaande buttons. Een spontane reactie plaatsen mag natuurlijk ook altijd. Graag zelfs. – Alvast bedankt!

Doris Furcic reis blog column LEUK!070 online magazine Den Haag en omstrekenDoris Furcic, soloreiziger en schrijfgek – Doris reisde in 2012 voor het eerst door Zuid-Amerika en vond daar haar passie voor schrijven terug. Sindsdien is ze ontpopt tot een avontuurlijke soloreiziger en naast tekstschrijver is ze storyteller, socialmedia-/SEO-specialist. – Website: dorisfurcic.nl en Instagram: @dorisfurcic 

Leuk!070

Add your Biographical Info and they will appear here.

Laat een reactie achter