Smetvrees

Werner van Campen - column blog - Werner vadert - LEUK!070 online magazine Den Haag

Opeten, afsmeren, wegschieten en met de tong tot een aerodynamisch projectiel kneden om het vervolgens ver weg te blazen. Dit zijn de mij bekende manieren om mezelf efficiënt en discreet van een vers geplukte pulk te ontdoen. Het is evenzo onsmakelijk als menselijk om de neus handmatig te legen, maar iedereen is zo nu en dan genoodzaakt dit zichzelf aan te doen. Besluiteloosheid en lichte paniek toen ik onlangs in de supermarkt naar een vers stukje op mijn opgeheven wijsvinger staarde… Een stukje pulk van mijn dochtertje.

Vieze handen

Werner van Campen - column blog - Werner vadert - LEUK!070 online magazine Den Haag 12s1Ik heb een milde vorm van smetvrees. Ik durf best mijn handen vies te maken, mits ik ook in de gelegenheid ben om deze direct weer te reinigen. Mijn douchegedrag en de daarmee gepaarde water en gasrekeningen zijn buitensporig, om nog maar te zwijgen over mijn reactie wanneer Pauline een hap wil nemen met een vork die twee seconden op de grond heeft gelegen. Logischerwijs wordt iemand met smetvrees met een klein kind extra op de proef gesteld.

Floepende stukjes

Direct nadat ik Noortje in de kinderwagen legde om naar de supermarkt te wandelen, merkte ik het kleine stukje in haar rechter neusgat op dat op het ritme van haar ademen naar binnen en naar buiten floepte. Een halve straat verder begon dit dusdanig op mijn zenuwen te werken dat ik dit floepende pulkje voorzichtig met het puntje van de meegebrachte hydrofiele doek op het juiste moment uit het neusje wilde wippen.

Dit mislukte, waardoor deze terug geduwd werd. Hoger het neusje in, om vervolgens na honderd meter weer tevoorschijn te schieten om mij floepend te laten flippen.

Vieze baby

Werner van Campen - column blog - Werner vadert - LEUK!070 online magazine Den Haag 12s2Toen Pauline zwanger was van Nora gruwelde ik bij de gedachte van die onhygiënische baby die niet alleen zelf een bron van smerigheid is, maar op latere leeftijd ook nog eens met alles gaat smijten en nooit een onderzetter zou gebruiken. Later zou ze buiten natuurlijk het liefst door de modder rollen, het enig vinden om vieze insecten te eten en papa zou steevast met een sopje paraat moeten staan omdat ze uit heeft gevonden hoe de tube ketchup werkt.

En hier stond ik dan, gebiologeerd, met de bewuste wijsvinger dicht bij de neus op de groente afdeling, mezelf afvragend hoe ik het stukje discreet kon lozen.

Baby-bijproducten

Toen realiseerde ik me – al starend naar het door mij uit frustratie, met de blote vingers verwijderde stukje op mijn wijsvinger – dat de walging uitbleef. De gevreesde riekende, bungelende, druipende en spuitende baby-bijproducten heb ik vooralsnog prima de baas gekund.

Verwonderlijk, aangezien ik moet kokhalzen wanneer ik het drinkbakje van de vogels moet verschonen waar per ongeluk een piepklein poepje in is beland. Ik zal nooit begrijpen hoe dit bij mij werkt, net zoals die aardige vakkenvuller nooit zal begrijpen waarom hij na het beantwoorden van mijn overbodige vraag beloond werd met een ferme aai over zijn bol.

Vind jij deze column ook leuk?  Laat Werner dat dan weten door zijn column te ‘liken’ en te ‘delen’ met de onderstaande buttons. Een spontane reactie plaatsen mag natuurlijk ook altijd. – Alvast bedankt!

werner_vadert_column_blog_leuk070Werner van Campen, verkoper en vader – Overdag is Werner op de weg op slimme deals te sluiten. De overige 15 uur worstelen zijn vriendin en hij met luiers, flesjes en grote potten Sudocreme. Zijn pasgeboren dochtertje is de kapstok voor zijn column. – Contact: Facebook. Of ga naar Werner’s portret.

Leuk!070

Add your Biographical Info and they will appear here.

Laat een reactie achter